سرخی تو از من زردی من از تو.....
نگاهی به چهارشنبه سوری جشن باستانی ایرانیان.

در شاهنامه فردوسی اشارههایی درباره بزم چهارشنبهای در نزدیکی نوروز وجود دارد که نشاندهندهٔ کهن بودن این جشن است. مراسم سنّتی مربوط به این جشن ملّی، از دیرباز در فرهنگ سنّتی مردمان ایران زنده نگاه داشته شدهاست.
واژهٔ «چهارشنبهسوری» از دو واژهٔ چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفتهاست و سوری در زبان کُردی که به معنی سرخ است ساخته شدهاست آتش بزرگی تا صبح زود و برآمدن خورشید روشن نگه داشته .............. ادامه مطلب را کلیک کنید.
اما متاسفانه در سال های اخیر این جشن باستانی که قدمتش بیشتر از جشن نوروز است . دچار تحریف فاحشی شده . مواد محترقه و ترقه هایی که برای جشن سال نو چینی ها هست به درون این مراسم راه پیدا کرده.( ان هم به دلیل اینکه جشن سال نو چینی ها با ایرانی ها یک اختلاف چند3 ماهه است.) که باعث شده خیلی ها هویت و ارزش ها و هدف هایی که این جشن . که در راستای تحکیم دوستی ها و سنت هاست را فراموش کنند. و شادی و نشاط این جشن را به غم و اندوه تبدیل کنند. و دیگر ان را چهارشنبه سوری ننامند .
چند روز پیش از نوروز مردمانی به نام آتشافروزان که پیامآور این جشن اهورایی بودند به شهرها و روستاها میرفتند تا مردم را برای این آیین آماده کنند. آتش افروزان، زنان و مردانی بسیار هنرمند بودند که با برگزاری نمایشهای خیابانی، دستافشانیها، سرودها و آوازهای شورانگیز به سرگرم کردن و خشنود ساختن مردمان میپرداختند؛ آنها از هفت روز پیش از نوروز تا دو هفته پس از نوروز با پدید آمدن تاریکی شامگاه، در تمامی جایهای شهر و ده آتش میافروختند و آن را تا برآمدن خورشید روشن نگاه میداشتند. این آتش، نماد و نشانهٔ نیروی مهر و نور و دوستی بود. هدف آتشافروزان برگرداندن نیروی فزاینده و نیک به مردمان برای چیره شدن بر غم و افسردگی بود. همین هدف مهمترین دلیل برپایی جشن سده در میانه زمستان هم هست............ادامه مطلب را کلیک کنید.
شگفت اینجاست که آیین آتشافروزی پیش از نوروز به گونههای دیگر در نزد مردمان دیگر کشورها نیز پدیدار میشود! آریاییان قفقاز هنوز در این شب هفت توده آتش میافروزند و از روی آن میجهند. بنا به آیینی کهن در سوئد، شبی که والبوری خوانده میشود را به عنوان آغاز بهار میشمارند و در آن آتشی بزرگ افروخته و پیرامون آن به جشن و شادی میپردازند. همچنین نمونه دوردستی از آتشافروزی نوروزی را در نزد مردم روستاهای جنوب کشور رومانی گزارش کردهاند..................ادامه مطلب را کلیک کنید.
مختار ثقفی برای خونخواهی از عاملین واقعه کربلا در شهر کوفه که بیشتر آنان عرب بودهاند از این فرصت سود برد و در زمان همین جشن که مصادف با چهارشنبه بود بسیاری از آنان را قصاص کرد.........ادامه مطلب را کلیک کنید.
از نظر زرتشتیان مراسمی که امروزه برپا میشود به طوری کلی متفاوت با آن روزگار است چراکه آتش نماد مقدسی است و پریدن از روی آن به نوعی بیاحترامی به آن نماد تلقی میشود. جشن آتش در واقع پیش درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است. کوروش نیکنام موبد زرتشتی و پژوهشگر در این باره می گوید: "ما زرتشتیان در کوچه ها آتش روشن نمی کنیم و پریدن از روی آتش را زشت می دانیم.....
برای شناخت بیشتر این ایین باستانی ادامه مطلب را کلیک کنید......
ادامه مطلب